نگین دانالویی

چه چیزی الهام‌بخش آثار شماست؟

رقص شکوفه‌های بهاری در مسیر باد، نگاه معصومانه و پر از زندگی حیوانات، و شکوه بیداری زمین است. وقتی قلم‌موی ظریفم را به دست می‌گیرم، تمام تلاشم این است که روحِ تپنده‌ی طبیعت را روی این سطوح شکننده جاودانه کنم. من رنگ‌ها را با احساساتم در هم می‌آمیزم تا هر گلی که روی چینی نقش می‌بندد و هر حیوانی که متولد می‌شود، تکه‌ای از بهار را به خانه‌ها ببرد و جریانِ گرمِ زندگی را در دستانِ مخاطب بیدار کند

روش خلق آثار شما چگونه است؟

همه چیز از سکوتِ محضِ یک ظرفِ سفید و سرد آغاز می‌شود. با وسواسی آمیخته به عشق، ابتدا سطح چینی را از هر غباری پاک می‌کنم تا بومِ بی‌نقصِ من برای تولدِ بهار آماده شود. سپس پودر رنگ‌ها را با دقتی کیمیاگرانه می‌آمیزم و نازک‌ترین قلم‌مویم را به دست می‌گیرم. در این لحظه، گویی جهانِ بیرون از حرکت می‌ایستد؛ گاه برای کشیدنِ ظریف‌ترین رگبرگ‌های یک شکوفه یا ثبتِ درخششِ زندگی در چشم‌های یک پرنده، نفسم را در سینه حبس می‌کنم و ساعت‌ها با تمرکزی مطلق، رنگ‌ها را ذره‌ذره و با وسواسی بی‌نهایت بر پیکر بی‌جان چینی می‌نشانم. اما کار اینجا تمام نمی‌شود؛ اوجِ این دلدادگی، سپردنِ این نقوشِ ظریف به دلِ آتشِ سوزانِ کوره است. پس از ساعت‌ها انتظارِ پرالتهاب، وقتی درِ کوره باز می‌شود، پایانِ مسیر فرا می‌رسد: آن جسمِ سرد و خامِ ابتدایی، اکنون در گذر از آتش به اثری درخشان، پخته و جاودانه بدل شده است که روحی از طبیعت و تپشِ قلبِ یک زن را تا همیشه در آغوش دارد.